เว็บไซต์ อนาคามี เผยแพร่คำพระศาสดา เผยแพร่คำสอนตถาคต พุทธวจน เว็บไซต์เผยแพร่พระสุตรคำสอนของพระพุทธเจ้า คลิปคำสอน คลิปสาธยายธรรม
  พระสูตร : สุตตะ (คำสอนพระศาสดา)
ค้นหาคำที่ต้องการ     

 
  ทางลัด..คลิกดูพระสูตรที่เป็นตัวเลข
801 เหตุแห่งการเบียดเบียน เพราะความอิจฉาและตระหนี่.. เหตุตระหนี่คือมีสิ่งอันเป็นที่รัก.. สิ่งอันเป็นที่รักมีฉันทะ พอใจเป็นเหตุ
802 วักกลิสูตร ว่าด้วยการเห็นธรรมชื่อว่าเห็นพระพุทธเจ้า อย่าเลย วักกลิ ร่างกายอันเปื่อยเน่าที่เธอเห็นนี้ จะมีประโยชน์อะไร?
803 ธรรมที่ควรกำหนดรู้ -ควรละ-ควรทำให้เจริญ- ควรทำให้แจ้ง คือ/อุปาทานขันธ์ ๕/อวิชชา-ภวตัณหา/สมถะ-วิปัสสนา/วิชชา-วิมุตติ
804 จิต - ทางไปแห่งจิต 36 อย่าง สัตตบท 36 อตัมมยตา การออกไปจากทางเดินแห่งจิต
805 เวทนา 36 คือทางไปแห่งจิตของสัตว์ 36 อย่าง เนื่องด้วยเหย้าเรือน 18 (เคหสิต) หลีกออกจากเหย้าเรือน 18 (เนกขัมม-สิต)
806 เจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติ.. เจริญอานาปานสติ เป็นเหตุให้ สติปัฏฐาน ๔ โพชฌงค์ ๗ วิชชา และ วิมุตติบริบูรณ์
807 การเข้าวิมุตติ (คำบรรยายจากคลิป) มรรควิธีที่จะบรรลุธรรม หรือทางทุกสายจะมาลงที่โพชฌงค์ 7 วิชชา และวิมุตติ ก็จะปรากฏ
808 ทาน (รวมเรื่องทาน)ผลของการให้ทาน ให้ทานแบบอริยะ ทานของคนดี อานิสงส์ ให้ทานที่ใด ทานที่เลิศ เจริญเมตตาจิตมีผลใหญ่
  1. การให้ทาน พระพุทธเจ้าทรงเล่าสมัยเป็นพราหมณ์ชื่อ เวลามะ
  2.ผลของทานในบุคคลต่าง ๆ (แบบย่อ)
  3. อานิสงส์ การให้ทาน
  4. ทานของคนดี (นัยที่ ๑)
  5. ทาน (การให้) เป็นอย่างไร
  6. จาคะ (การบริจาค) เป็นอย่างไร
  7. อานิสงส์แห่งการให้ทาน
  8. ผู้ให้ของที่พอใจย่อมได้ของทีพ่อใจ
  9. การให้ทานเป็นเหตุให้เกิดทรัพย์
  10.ทานของคนไม่ดี หรือทานของคนดี
  11. ทานของคนดี (นัยที่ ๑)
  12. ทานของคนดี (นัยที่ ๒)
  13. ควรให้ทานในที่ใด (นัยที่ ๑)
  14. ไม่ควรห้ามผู้อื่นให้ทาน
  15. องค์ประกอบของทาน ที่ให้แล้วมีผลมาก (นัยที่ ๑)
  16. องค์ ๓ ของผู้รับเป็นอย่างไร คือ
  17. องค์ประกอบของทาน ที่ให้แล้วมีผลมาก (นัยที่ ๒)
  18. ธรรมทานเลิศกว่าอามิสทาน
  19. การให้ทานอันเป็นอริยะ (นัยที่ ๑)
  20. การให้ทานอันเป็นอริยะ (นัยที่ ๒)
  21. การให้ทานอันเป็นอริยะ (นัยที่ ๓)
  22. สิ่งที่ประเสริฐกว่าทาน
  23. เจริญเมตตาจิตมีผลมากกว่าให้ทาน
  24. การรับที่ไม่เป็นธรรม หรือการรับที่เป็นธรรม
  25. การวางจิตเมื่อให้ทาน
   
809 สัปปุริสธรรม และ อสัปปุริสธรรม สัปปุริสธรรม  คือ สัตบุรุษ ทำการปฏิบัติแต่ภายในเท่านั้น ไม่ยกตน ไม่ข่มผู้อื่น ผู้มีสกุลสูง
   
  หมวด สัมมาวาจา
810 อุทเทศแห่งสัมมาวาจา (เท็จ ส่อเสียด หยาบ เพ้อเจ้อ)และหลักวิธีการพูดที่เป็น อริยะ(ไม่เห็นว่าไม่เห็น) และ อนริยะ (คนพาล)
811 สัมมาวาจาโดยปริยายสองอย่าง แบบโลกิยะ(อาสวะ)เป็นส่วนแห่งบุญ มีอปุทิเป็นวิบาก และโลกุตตระ(ไม่มีอาสวะ) เป็นมรรค๘
812 สัมมาวาจา วจีกรรม ๓ สถาน ๑ เมื่อจะกระทำ(ไม่พึงกระทำ) ๒ เมื่อกระทำอยู่(เลิกกระทำ) ๓ กระทำแล้ว(พึงสังวระวังครั้งต่อไป)
813 สัมมาวาจา ข้อควรสรรเสริญหรือควรติเตียนของบุคคล 4จำพวก ติแต่ไม่สรรเสริญ สรรเสริญและไม่ติ ไม่ติไม่สรรเสริญ ติและสรรเสริญ
814 สัมมาวาจา ไขความลับสัมมาวาจา4 ละมุสาวาท(พูดเท็จ)ละคำส่อเสียด หยาบ ไม่เสนาะหู เพ้อเจ้อ ไม่มีที่อ้างอิงไม่มีหลักฐาน
815 สัมมาวาจา สุภาษิตวาจา ๕ ประการ 1.ควรแก่กาล 2.คำสัจจ์จริง 3. อ่อนหวาน 4.ประกอบด้วยประโยชน์ ด้วยเมตตาจิต
816 สัมมาวาจา วาจาของ สัตบุรุษ - อสัตบุรุษ และ วาจาสะใภ้ใหม่- สะใภ้เก่า
817 สัมมาวาจา สัมมาวาจาขั้นสูงสุด วาจาใด จริง แท้ ด้วยประโยชน์ พึงใจของผู้อื่น ตถาคตย่อมเป็นผู้รู้จักกาละ เพื่อกล่าววาจานั้น
818 สัมมาวาจา สัมมาวาจาชั้นสูงสุด (ระดับพระพุทธเจ้า) ไม่ทะเลาะวิวาทกับใครๆในโลก พร้อมทั้ง เทวโลก มารโลก พรหมโลก
819 สัมผัปปลาวาท(เพ้อเจ้อ) ระดับพราหมณ์-ฤาษี ที่อ้างว่าทางปฏิบัติของตนไปเป็นสหายพรหมได้ แต่ทุกคนกลับไม่เคยเห็นพรหม
820 วิบากแห่งมิจฉาวาจา ย่อมเป็นไปเพื่อนรก กำเนิดดิรัจฉาน เปรตวิสัย โทษมุสาวาท อย่างเบาของมนุษย์ คือถูกกล่าวตู่ด้วยคำไม่จริง
  SORT
821 หลักการใช้จ่ายทรัพย์ เลี้ยงตน- บิดามารดา บุตร ภรรยา - ป้องกันภัย- สงเคราะห์ญาติ สังคม- อุทิศแด่สมณะ
822 อุปาลีสูตร ฆราวาสคับแคบ เธอจงมาประพฤติพรหมจรรย์เถิด ..ข้อปฏิบัติ คือ กุศลกรรมบถ10-จุลศีล- มัชฉิมศีล-ฌาน1-4-อรูปสัญญา
823 อาหุเนยยสูตร (รวม 7 พระสูตร) ภิกษุประกอบด้วยธรรม 6 ,6, 8, 8, 10 ประการ.. บุคคล 9 จำพวก, และบุคคล 10 จำพวก
824 อภิญญา ๖ มีอิทธิวิธี.. ทิพย์โสต..เจโตปริยญาณ(รู้ใจสัตว์)...บุพเพนิวาสา(ระลึกชาติได้) ทิพยจักษุ.. อาสวักขยญาณ
825 กายนคร ที่ปลอดภัย อริยสาวก ประกอบด้วยสัทธรรม ๗ ประการ และเข้าถึง ฌาณทั้งสี่
826 กึสุกสูตร (กายนคร) : อุปมา เมืองคือกาย.. เมืองมี ๖ ประตู คืออายตนะทั้ง ๖... นายประตูคือสติ... เจ้าเมือง คือวิญญาณ
827 เรื่องอุบาสิกาชื่อสุปัพพา ๙ เรื่อง (พระวินัย)การเสพเมถุนที่ไม่อาบัติปาราชิก แต่อาบัติสังฆาทิเสส ต้องแจ้งแก่ภิกษุและอยู่ปริวาส
828 สังขิตตสูตร อุโบสถ ๘ ประการ วิตถตสูตร ผู้รักษาอุโบสถ 8 จะไปเกิดในชั้นเทวดากามภพชั้น1-6
829 ภัทเทกรัตตสูตร พระสูตร ๑ ผู้มีราตรีหนึ่งเจริญ บุคคลไม่ควรคำนึงถึงสิ่งที่ล่วงแล้ว ไม่มุ่งหวังสิ่งที่ยังไม่มาถึง 
830 ภัทเทกรัตตสูตร พระสูตร ๒ (ทำนองเดียวกันกับ สูตร ๑)
831 ว่าด้วยสัตว์ผู้มีการทำต่างๆกัน สัตว์ที่ตายจากมนุษย์ จะเกิดในมนุษย์-เทวดามีน้อย แต่ไปเกิดในนรก เดรัจฉาน เปรตวิสัย มากกว่า
832 ธรรมกถึก ภิกษุธรรมกถึก แสดงธรรมเพื่อคลายกำหนัด ดับชรามรณะ หรือ ดับอุปาทาน ตัณหา เวทนา ผัสสะ สฬายตนะ นามรูป..
  เทวดาเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า
833 เทวดา เข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า ถามข้อธรรมต่างๆ พระองค์ข้ามโอฆะได้อย่างไร .. เราไม่พักอยู่ ไม่เพียรอยู่ ข้ามโอฆะได้แล้ว
834 เทวดา กล่าวถวายพระคาถาฯ เทวดาเปล่งอุทาน บุคคลควรสมาคมกับพวกสัตบุรุษ ควรทำความสนิทสนม กับพวกสัตบุรุษ
835 เทวดา ชั้นพรหม ฆฏิกรสนทนากับพระผู้มีพระภาค
   
836 อนุรุทธสูตร เหล่าเทวดาเข้าหาพระอนุรุทธะ... ธรรม ๘ ประการ ในการอยู่ครองเรือน
837 คนธรรพ์ รวมพระสูตรเรื่อง คนธรรพ์
838 ปัญจราชสูตร...ยอดสุดแห่งความพอใจ นั่นแหละ เป็นยอดใน เบญจกามคุณ
839 สรกานิสูตร เจ้าสรกานิ เสวยน้ำจันท์ แต่หลังตาย ได้ไปเกิดเป็นโสดาบัน
840 สุนทริกสูตรที่พระผู้มีพระภาคแสดงธรรมแก่ สุนทริก ภารทวาชพราหมณ์
841 ธรรม ๘ อย่างที่มีอุปการะมาก มรรค๘ ควรทำให้เจริญ..โลกธรรม๘..กำหนดรู้.. มิจฉัตตะ๘ ควรละ..ปรารภความเพียร๘ ทำให้แจ้ง
842 โยธาชีวสูตร (ตรัสกับนักรบ) อัสสาโรหสูตร (ตรัสกับทหารม้า)นักรบที่ตั้งจิตไว้ไม่ดีฆ่าข้าศึกด้วยเจตนาฆ่าย่อมไปเกิดในนรก
843 กัปปินสูตร(มหากัปปินะ)ว่าด้วยอานาปานสติสมาธิ ภิกษ ท.เธอเห็นความไหว ความเอนเอียงแห่งกายของภิกษุนั้น หรือหนอ?
844 ฐานะที่ตั้งแห่งอนุสสติ มี ๕ อย่าง การฝึกเพื่อมีสติสัมปชัญญะ สงัดจากกาม สงัดจากอกุศล เข้าปฐมฌาน ทุติยฌาน ตติยฌาน
845 เครื่องตัดโวหาร ๘ ประการ : ธรรม ๘ ประการย่อมตัดขาดโวหารในวินัยของพระอริยะ ปาณาติบาต พึงละได้เพราะไม่ฆ่าสัตว์ ...
846 อุปมากาม ๗ ข้อ เปรียบเหมือนสุนัขหิว..เหมือนแร้ง..เหมือนหลุมเพลิง..เหมือนบุรุษฝัน..เหมือนบุรุษยืมทรัพย์.. เหมือนป่าใหญ่
847 ภูมกสูตร อสิพันธกบุตร ถาม พ. ว่าการสวดอ้อนวอนของพราหมณ์ จะได้ไปสวรรค์หรือไม่ พ.อุปมาเหมือนสวดให้หินที่จมลอยขึ้นมา
848 เทศนาสูตร เหตุใดพระผู้มีพระภาคทรงแสดงธรรมแก่คนบางพวก อุปมาเหมือนการหว่านพืช ทรงเลือกนาดี (ไม่เลือกนาเลว)
849 ปราทิฏฐิสูตรที่ ๕ พรหมตนหนึ่ง คิดว่าสมณะหรือพราหมณ์ไม่อาจมาในพรหมโลกนี้ได้ พ.และสาวก จึงมานั่งบนหัวพรหมให้เห็น
   
850 วิชชา ๘ (ญาณ ๘) ความรู้ที่ทำให้รู้จักการหลุดพ้น การดับทุกข์
  (๑) วิปัสสนาญาณ (ญาณที่เกิดจากวิปัสสนา เช่นเห็นการเกิดดับ)
  (๒) มโนมยิทธิญาณ (ฤทธิ์ทางใจ)
  (๓) อิทธิวิธญาณ (มีฤทธิ์ เช่นเดินบนน้ำ)
  (๔) ทิพยโสตญาณ (หูทิพย์ ได้ยินเสียงมนุษย์และเทวดา)
  (๕) เจโตปริยญาณ (รู้ใจคนอื่น รู้ความคิด)
  (๖) ปุพเพนิวาสานุสสติญาณ (ระลึกชาติในอดีตได้หลายชาติ)
  (๗) จุตูปปาตญาณ (ตาทิพย์ รู้เหตุการเกิด การตายของสัตว์)
  (๘) อาสวักขยญาณ (ญาณที่ทำให้จิตหลุดพ้น)
   
851 พระเจ้ามฆเทวะ(พระพุทธเจ้าในอดีต) มนุษย์ชุมชนวิเทหะ อายุ 336,000 ปี เป็นกุมาร,อุปราช,เสวยสมบัติ,ผนวช ช่วงละ 84,000ปี
852 ยสกุลบุตร สำเร็จพระอรหัตต ทรงประกาศอริยสัจสี่แก่ยสกุล มารดา-ภรรยาเก่า-สหาย-คฤหัสถ์ มีพระอรหันต์เกิดขึ้น๗ ๑๑ ๖๑ องค์
853 บ่วง - มาร..พวกเธอพ้นแล้วจากบ่วง จงเที่ยวจาริกไปเพื่อประโยชน์.. มารถูกเรากำจัดแล้ว เราปราศจากความพอใจใน รูป เสียง กลิ่น
854

ตรัสรู้สัจธรรม .. ทรงขวนขวายน้อย ธรรมนี้ลึกเห็นได้ยาก.. พรหมขอร้องให้แสดงธรรมแก่สัตว์.. อุปมาเหล่าสัตว์เหมือนบัว 3 เหล่า

855

ทรงรำพึงถึงปฐมเทศนา..หลังตรัสรู้ทรงตั้งใจแสดงธรรมแก่ อาฬารดาสบส และอุทกดาบส แต่ตายแล้ว จึงเสด็จไปพบปัญจวัคคีย์

856 วชิรสูตร บุคคล 3 จำพวก 1. บุคคลมีจิตเหมือนแผลเก่า 2. มีจิตเหมือนฟ้าแลบ 3. มีจิตเหมือนเพชร
857 ญาณ ๓ วิชชา ๓, อภิญญา ๖, วิชชา ๘ ... 1. ปุพเพนิวาสา 2. จุตูปปาตญาณ 3. อาสวักขยญาณ
858 ธรรม เป็นเครื่องทำความเคารพ ..ทรงสรรเสริญคุณในความเป็นผู้มีอาหารน้อย ..สันโดษด้วยจีวรตามมีตามได้ ทรงเป็นผู้สงัด
859 รัตนะ ๗ ประการ ของผู้เป็นจักรพรรดิ์ (พระเจ้ามหาสุทัสสนะ) จักรแก้ว ช้างแก้ว ม้าแก้ว มณีแก้ว นางแก้ว ขุนคลังแก้ว ขุนพลแก้ว
860 อนัตตลักขณสูตร ยถาภูตญาณทัสสนะ (แสดงแก่ปัญจวัคคีย์) รูป เวทนา สัญญา ..เป็นอนัตตา/รูปเที่ยงหรือไม่เที่ยง ไม่เที่ยง
861 อาการเกิดแห่งกุศลวิตก หรือสัมมาสังกัปปะ เนกขัมมวิตก อัพ๎ยาปาทวิตก อวิหิงสาวิตก
862

วิธีพิจารณาเพื่อกำจัด อกุศลวิตก ภิกษุผู้ประกอบฝึกฝนเพื่อบรรลุอธิจิต พึงกระทำในใจ ถึง นิมิต ๕ ประการ

863 การเห็นกาย และ เวทนาของผู้หลุดพ้น กายนี้ควรเห็นความไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นโรค เป็นหัวฝี เวทนาก็ เป็นของไม่เที่ยง
864 เอตทัคคบาลี เอตทัคคะ ผู้ยอดเยี่ยมทางใดทางหนึ่งเป็นพิเศษ 74 ท่าน ที่ประทานแต่งตั้งให้คือ ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา
   
865 รวมพระสูตร ราคะ โทสะ โมหะ
  865_1 ทุพพิโนทยสูตร ธรรม ๕ ประการนี้ เกิดขึ้นแล้วบรรเทาได้ยาก ๑ ราคะ๒ โทสะ๓ โมหะ ๔ ปฏิภาณ ๕ จิตคิดไปเอง
  865-2 ไฟ ๗ อย่างเหล่านี้มีอยู่ ไฟคือราคะ ไฟคือโทสะ ไฟคือโมหะ คืออาหุไนยะ คือคหบดี คือทักขิไณยะ ไฟที่เกิดจากไม้
  865-3 จัณฑสูตร บางคนยังละราคะไม่ได้ ผู้ยังละราคะไม่ได้ คนอื่นจึงยั่วให้โกรธ ย่อมแสดงความโกรธ ผู้นั้นจึงนับว่าเป็นคนดุ
  865-4 ตาลปุตตสูตร คามิณิ ถามอาชีพนักเต้นรำ ทำให้คนหัวเราะ ด้วยคำจริงบ้างเท็จบ้าง เมื่อตายไป เข้าถึงสหายเทวดาหรือ
  865-5 ติตถิยสูตร ถ้าพวกเดียรถีย์ปริพาชกจะถามว่า ผู้มีอายุทั้งหลาย ธรรม ๓ อย่างนี้ ๓ อย่างเป็นไฉน คือ ราคะ โทสะ โมหะ
  865-6 ธรรม ๓ อย่าง เพื่อละราคะ โทสะ โมหะ เจริญอสุภะ เพื่อละราคะ เจริญเมตตา เพื่อละโทสะ เจริญปัญญา เพื่อละโมหะ
  865-7 เห็นสัญโญชนิยธรรมโดยความเป็นของน่าเบื่อหน่าย เพื่อละ ราคะ โทสะ โมหะ
  865-8 ทุกแง่มุมที่เกี่ยวกับ อกุศลมูล อกุศลมูล ๓ อย่างเหล่านี้ มีอยู่ โลภะ โทสะ เป็น โมหะ เป็น อกุศลมูล
   
866

บุคคล ๗ จำพวก ๗ จำพวกเป็นไฉน อุภโตภาควิมุตบุคคล  ปัญญาวิมุต กายสักขี ทิฏปัตต สัทธาวิมุต ธัมมานุสารี สัทธานุสารี

867 การแผ่เมตตา (พรหมวิหาร ๔) ตรัสกับชีวก เธอมีใจประกอบด้วยเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา แผ่ไป ตลอดทิศทั้ง ๔
868

ทำบุญได้บาปด้วยเหตุ ๕ ประการ (ตรัสกับหมอชีวก) ผู้ใดฆ่าสัตว์เจาะจงตถาคต หรือสาวกตถาคต ผู้นั้นย่อมประสพบาป

869 จักกวัตติสูตร พระจักรพรรดิ์ ทัลหเนมิ ผู้ทรงธรรม มีมหาสมุทรทั้ง 4 เป็นขอบเขต ครอบครอง จักรแก้วอันเป็นทิพย์
870 อายุมนุษย์ค่อยๆลดลง จาก 80,000 - 10 ปี และ จาก 10 ปี ขึ้นไปถึง 80,000 ปี เมตไตรย์ จักเสด็จ อุบัติขึ้นในโลก
871 โยคสูตร (กิเลส)
872 กามสัญโญชน์ (เครื่องรอยรัดในกาม)
   
873 ปฏิจจสมุปบาท ชุด 1 .. รวม 24 พระสูตร
874 ปฏิจจสมุปบาท ชุด 2 .. รวม 17 พระสูตร
875 ปฏิจจสมุปบาท ชุด 3 .. รวม 13 พระสูตร
876 ปฏิจจสมุปบาท ชุด 4 .. รวม 16 พระสูตร
877 ปฏิจจสมุปบาท ชุด 5 .. รวม 18 พระสูตร
   
878 อุปมา ภิกษุผู้ประพฤตินอกธรรมวินัย
879 จูฬเวทัลลสูตร การสนทนาธรรมระหว่าง ธรรมทินนาภิกษุณีกับวิสาขา-อุบาสก ที่ พ.ตรัสชมว่า ธรรมทินนาเป็นบัณฑิตมีปัญญามาก
880 ลักษณะและวิบาก แห่งสัมมากัมมันตะ อริยสาวกเว้นขาดจากปาณาติบาตแล้ว ย่อมชื่อว่า ให้อภัยทาน อเวรทาน อัพยาปัชฌทาน
881 จูฬอัสสปุรสูตร ว่าด้วยข้อปฏิบัติอันดียิ่งของสมณะ ภิกษุมีอภิชฌามาก แต่ยังละไม่ได้...มีจิตพยาบาท ยังละเราจึงไม่กล่าวว่า สมณะ
882 สาเลยยกสูตร เหตุปัจจัยที่ทำให้สัตว์ทั้งหลายเข้าถึงเทวดา หรือนรก.. ความประพฤติกายกรรม วจีกรรม มโนกรรม สุจริต/ทุจริต
883 อุปกิเลส ๑๖ : ธรรม อันเป็นเครื่องเศร้าหมองของจิต
884 มหาสมัยสูตร พระสูตร ชุมนุมเทวดา เทวดาจากโลกธาตุทั้ง 10 เข้าเฝ้า เพื่อทัสนาพระพุทธเจ้า และสาวก
885

ปัพพโตปมสูตร : สิ่งที่ควรกระทำเมื่อมหาภัยทำให้มนุษย์พินาศ คือการประพฤติธรรม อย่างสม่ำเสมอ การบุญ สร้างกุศล

886 ปาฏิกสูตร สัตว์จุติจากชั้นอาภัสสรพรหม ย่อมเข้าถึงวิมานพรหมที่ว่างเปล่า..พรหมเกิดทีหลังจะคิดว่า พรหมที่เกิดก่อนย่อมเป็นใหญ่
887 รวม 12 พระสูตร : รูปไม่เที่ยง เป็นทุกข์ มีความแปรปรวนเป็นธรรมดา นั้นไม่ใช่ของเรา นั่นไม่ใช่เป็นเรา ไม่ใช่ตัวตนของเรา
888 อลคัททูปมสูตร (1) ว่าด้วยข้ออุปมาด้วยอสรพิษ.. อริฏฐภิกษ กล่าวตู่พระพุทธเจ้าว่า ธรรมที่พระองค์ตรัสสอนเป็นอันตราย
889 อลคัททูปมสูตร (2) อริฏฐภิกษุค้านพระธรรมเทศนา ภิกษุเหล่านั้น เข้าไปเฝ้าฯเพื่อกราบทูลว่า อริฏฐภิกษุ ค้านพระธรรม
890 อลคัททูปมสูตร (3) ทรงติเตียนอริฏฐภิกษุ ...เธอจะประสพบาปมิใช่บุญเป็นอันมาก ด้วยทิฏฐิลามก กรรมนั้นแลจักมีแก่เธอ
891 อลคัททูปมสูตร (4) บุรุษเปล่าเรียนธรรม บุรุษเปล่าเหล่านั้น เล่าเรียนธรรมแล้ว ไม่ไตร่ตรองเนื้อความแห่งธรรมด้วยปัญญา
892 อลคัททูปมสูตร (5) กุลบุตรเรียนธรรม กุลบุตร เล่าเรียนธรรม ย่อมเป็นไปเพื่อประโยชน์ เพื่อความสุข สิ้นกาลนาน
893 อลคัททูปมสูตร (6) ธรรมเปรียบเหมือนแพ เราแสดงธรรมมีอุปมาด้วยแพ เพื่อต้องการสลัดออก ไม่ใช่เพื่อต้องการยึดถือ
894 อลคัททูปมสูตร (7) เหตุแห่งทิฏฐิ ๖ ผู้ไม่ได้สดับ ไม่เห็นพระอริยะ.. ย่อมเห็นรูปว่า นั่นของเรา เราเป็นนั่น นั่นเป็นอัตตาของเรา
895 อลคัททูปมสูตร (8) ความสะดุ้ง ๒ เมื่อความพินาศแห่งบริขาร(ของใช้ภิกษุ)ในภายนอก ไม่มีความสะดุ้งพึงมีได้ หรือหนอ
896 อลคัททูปมสูตร (9) พาลธรรม เธอพึงเห็นด้วยปัญญาอันชอบ... นั่นไม่ใช่ของเรา เราไม่เป็นนั่น นั่นไม่ใช่อัตตาของเรา
897 อลคัททูปมสูตร (10) สมัญญาผู้หมดกิเลส พระอริยสาวกผู้ได้สดับแล้ว เห็นอยู่อย่างนี้ ย่อมเบื่อหน่ายทั้งในรูป เวทนา สัญญา ..
898 อลคัททูปมสูตร (11) การวางใจเป็นกลางในลาภสักการะ สิ่งใดไม่ใช่ของเธอ เธอจงละสิ่งนั้นเสีย รูป เวทนา.. ไม่ใช่ของเธอ
899 อลคัททูปมสูตร (12) ผลแห่งการละกิเลส เป็นอรหันต์ เป็นอนาคามี เป็นสกทา โสดาบัน เป็นสัทธา- ธัมมา เป็นเทวดา
900 อุปมากาม ๗ ข้อ อุปมาด้วยท่อนกระดูก ด้วยชิ้นเนื้อ คบหญ้าแห้ง หลุมถ่านเพลิง ของในความฝัน ด้วยของยืม อุปมาด้วยผลไม้
   
   
   



พุทธวจน : อ่านคำสอนพระศาสดา อ่านแบบสบายตา โดยคัดลอกหนังสือทั้งเล่มมาจัดทำเป็นเว็บเพจ (คลิกอ่านพร้อมดาวน์โหลดไฟล์ pdf)
90 90 90 90  
 
พุทธประวัติ ขุมทรัพย์
อริยสัจ
ภาคต้น
อริยสัจ
ภาคปลาย
ปฏิจจ ปฐมธรรม ตถาคต อนาคามี อินทรีย์
สังวร
สัตว์
สัตตานัง
ทาน
สกทาคามี
ฆราวาส
ชั้นเลิศ
มรรควิธี
ที่ง่าย
 
     
อริยวินัย เดรัจฉานวิชา กรรม สมถะ
วิปัสสนา
โสดาบัน อานา
ปานสติ
จิต มโน
วิญญาณ
ก้าวย่าง
อย่างพุทธะ
ตามรอย
ธรรม
ภพ ภูมิ
พุทธวจน
สาธยาย
ธรรม